De sociale nood onder het volk had zijn bijzondere aandacht. Hij voelde zich aangetrokken tot mensen die in de maatschappij geen kans konden krijgen. Vooral kinderen en jeugdigen konden op zijn hulp rekenen. Zijn doel was het om de armen in de christelijke leer te onderrichten en vooral de jeugd op de weg van de waarheid te leiden. Daarvoor richtte hij in het jaar 1679 een openbare school voor jongens op. De leraren nam hij bij zich in huis en verzorgde hen. Hij stichtte daarvoor de Congregatie van de Christelijke Scholen. Om dit alles voor te zetten, verkocht hij alle goederen die hij had ge-erfd en verdeelde het geld onder de armen. Hij besloot zijn toekomst geheel voor de kansarmen in te zetten. 

Hij wist zich gesteund door Moeder Maria, waarvoor hij een grote verering had. Steeds bad hij het rozenhoedje en de mensen in de stad noemden hem daarom "de man met de rozenkrans". 

Spoedig ontstonden er in geheel Frankrijk openbare scholen. Ook de opleiding tot leraren werd door hem nieuw leven ingeblazen. Persoonlijk onderwijs werd door hem veranderd in klassikaal onderwijs en werd voortaan in de moedertaal gegeven (Latijn was in de eerste schooljaren normaal).
Op 17 april 1719 stierf hij te Rouen. Hij ligt begraven in het moederhuis te Lembecq lez-Hal bij Brussel. Paus Leo XIII (1878 - 1903) heeft hem op 24 mei 1900 heilig verklaard en uitgeroepen tot patroon van alle onderwijzers.