Bernadette
werd op 7 januari 1844 in Lourdes, niet ver van de grens met Spanje, geboren.
Zij was steeds ziek en ze groeide op in bittere armoede in een oude molen. Reeds van kindsbeen
af vertoonde Bernadette een bijzondere vroomheid.
Op
11 februari 1858, ze was pas veertien, was ze met andere meisjes hout aan
het sprokkelen. Het astmatische meisje moest bij de snellere meisjes achterblijven
toen zich plotseling een geruis opkwam. Bernadette schrok hevig en zag
opeens, op enige meters van haar verwijderd, in de grot van Massabielle,
de struiken hevig bewegen. Een vrouwengestalte van grote schoonheid
in een lang wit kleed en in de handen een rozenkrans verscheen in een goudschijnende
wolk. De "Dame", zoals Bernadette de vrouw steeds noemde, maakte zich bekend
als Maria, de Onbevlekte Ontvangenis. Maria verscheen haar tussen 11 februari en
16 juli achttien keer. Paus Pius IX
had reeds in het jaar 1854 het dogma afgekondigd dat Maria "de Onbevlekt
Ontvangene" is. Bernadette kon dit echter nooit geweten hebben. In de
maanden die zouden volgen werd het meisje door de inwoners bespot en belachelijk
gemaakt en haar ouders begrepen hun dochter niet. Telkens weer werd zij door
de prefect en de dorpspastoor ondervraagd.
Vaak kwam dit omdat Bernadette de Dame niet begreep. Maria
vraagt ook aan Bernadette bij de grot een kerk te bouwen en processies
te houden naar die plaats terwijl men de rozenkrans bidt. Bernadette leefde in deze periode onder
moeilijke omstandigheden (ziekte en onbegrip).
Pas toen de eerste wonderen gebeurden zag de pastoor het bijzondere van
deze gebeurtenis in. De bisschop van Tarbes stelt een onderzoek in naar
het gebeurde en verklaart vier jaar later dat de verschijningen een bovennatuurlijk
karakter dragen. Na de laatste verschijning op 16 juli, leefde Bernadette
weer als een normaal meisje en probeerde weer een gewoon leven te leiden.
|
