4   december   H.Johannes van Damascus, priester en kerkleraar

Johannes werd in de zevende eeuw te Damascus uit christelijke ouders geboren. Zijn vader was minister van financie en dat wilde Johannes later ook worden. Hij is de laatste van de Oosterse kerkleraren. Voor enige tijd bekleedde hij een ambt bij de kalief van Damascus, maar trok zich toen, samen met een broeder,  terug in het klooster  van Sint Sabbas bij Jeruzalem en werd later priester gewijd.  De patriarch van Jeruzalem bemerkte spoedig de geweldige kennis en de gelovige houding van deze eenvoudige man. Rond het jaar 700 werd Johannes tot priester gewijd.  Hij was de raadgever van de patriarch. Toen ook andere bisschoppen om zijn raad vroegen, werd Johannes spoedig een van de invloedrijkste personen van het land. Verschillende geschriften komen van zijn hand. Vooral theologische werken maakte diepe indruk. Zijn voornaamste werk is "Bron van Kennis": het derde deel handelt over God, de schepping, de engelen, de duivels en de mens, over de menswording, het doopsel, de Eucharistie, de heiligenverering, de vier uitersten en de Canon van de heilige Schrift. Dit deel werd in 1148 vertaald in het Latijn en zo toegankelijk gemaakt voor het Westen. Hij verdedigde de verering van de afbeeldingen van Christus en de heiligen (Iconoclasten). Hij is ook een van de meest gevierde dichters van de Griekse kerk. Het beste zijn de Canones, gezangen ieder van negen liederen op verschillende feesten van het jaar. De heilige Johannes is in 754 gestorven en ligt begraven in het klooster van Sint Sabbas te Jeruzalem. Paus Leo XIII heeft hem in 1890 tot kerkleraar verheven en benoemd tot patroon van de theologiestudenten in het oosten.

Patroon van: Theologiestudenten van de Oosterse Kerk, Iconenschilders.