In 1836 verliet hij zijn schoenmakers beroep en ging leren aan gymnasium. Na deze goed doorlopen te hebben besloot hij theologie te gaan studeren in München en Bonn. Het was zijn wens om de arbeiders waar mogelijk te helpen. Op 13 april 1845 werd hij in Keulen tot priester gewijd. Zijn benoeming volgde in het industriegebied van Wuppertal. In 1849 kreeg hij zijn benoeming in Keulen en op 6 mei stichtte hij de Katholischen gesellenverein (vereniging voor beroepsleerlingen). In korte tijd breidde deze vereniging uit In Westfalen en het Rijnland. "Er bestaat een klasse die jullie nooit te zien krijgen, maar deze groep leeft wel." Deze woorden sprak hij op de grote Katholieke dag in Mainz in 1851. In iedere stad zou een vereniging voor beroepsleerlingen moeten bestaan.
Twee jaar later stichtte hij in Keulen een huis voor katholieke handwerkers. Het eerste in Duitsland. Zijn doel was het om de arbeiders te behoeden voor bederf in de achteraf kroegjes. In het jaar dat Adolf Kolping stierf, telde de organisatie meer dan 200 plaatselijke verenigingen met meer dan 25.000 leden.
Op 4 december 1865 stierf deze bijzondere priester die zich het lot van de arbeider aantrok en daarvoor zich geheel opgeofferd heeft. Op 27 oktober 1991 werd hij door paus Johannes Paulus II zalig gesproken.
"Adolf Kolping is de wegbereider en voorloper geweest van de grote pauselijke sociale encyclieken die startte met Rerum novarum uit 1891(paus Leo XIII) en in 1991 met Adolf Kolping haar voorlopig laatste opvolger gevonden heeft", waren de woorden van de heilige vader op het st.Pieterplein in Rome bij de zaligspreking.
"Adolf
Kolping Der Gesellenvater"
Beeld voor de Minoritenkirche (Keulen)