Daarop ging al het volk haastig naar de rechtszaal terug. Daar zeiden de oudsten tot Daniel: ‘Neem plaats in ons midden en deel ons je bedoelingen mee, want god heeft je het gezag van de ouderdom verleend.’Toen zei Daniel tot hen: ‘Zonder ze van elkaar af, dan zal ik ze aan een verhoor onderwerpen.’Ze werden dus van elkaar gescheiden. Daniel riep vervolgens een van de oudsten bij zich en zei: ‘Je bent in boosheid vergrijsd, maar nu krijg je de straf voor de zonden die je bedreven hebt, door onrechtvaardige vonnissen te vellen: onschuldigen heb je veroordeeld en schuldigen vrijgesproken in strijd met het gebod van de Heer: Breng iemand die onschuldig is en in zijn recht staat niet ter dood. Welnu, als je haar op heterdaad betrapt hebt, zeg dan onder wat voor een boom heb je hen samen gezien?’ Hij antwoordde: ‘Onder een mastiekboom.’Daniel hernam: ‘Die prachtige leugen kost je je kop! Want Gods engel heeft van God al het bevel gekregen je in tweeen te splijten.’ Nadat Daniel deze had laten wegleiden, liet hij de ander voorkomen en zei tot hem: ‘Je bent een afstammeling van Kanaan en niet van Juda! De schoonheid heeft je verleid en de hartstocht heeft je hoofd op hol gebracht. Zo handelen jullie met de dochters van Israel en uit vrees waren jullie ter wille, maar een dochter van Juda heeft zich niet willen schikken naar jullie boosheid. Welnu: onder wat voor een boom heb je samen gezien?’Hij antwoordde: ‘Onder een steeneik.’ Daniel hernam: ‘Ook jij hebt door die prachtige leugen je kop verspeeld! Want Gods engel staat reeds klaar om je met het zwaard doormidden te houwen en jullie beiden te verdelgen.’Hierop barstte heel de vergadering los in luid gejuich en men loofde God, die redt wie op hem vertrouwt. En nu Daniel met hun eigen woorden bewezen had dat de twee oudsten een vals getuigenis hadden afgelegd, keerde het volk zich tegen hen en overeenkomstig de wet van Mozes voltrokken ze aan de oudsten de straf die zij ion hun boosheid hun naasten hadden toegedacht: ze werden ter dood gebracht. Zo werd die dag een onschuldige van de dood gered. Chelkia en zijn vrouw prezen God om hun dochter Susanna tezamen met Joakim, haar man, en al haar verwanten, omdat zij onberispelijk gebleken was. En Van die dag af stond Daniel in hoog aanzien bij het volk. (Dan. 13,)*

Het genre van het verhaal over Susanna is haggadisch (vertellend) en komt overeen met Da 1-6 en 14. Het is een van de vele volksverhalen rond een legendarische Daniël die behoren tot een zogenaamde Daniëlcyclus. Fragmenten hiervan zijn in Qumran gevonden. Er bestaan twee Griekse versies van het Susanna-verhaal, die van de Septuagint en die van Theodotion. De Griekse versie van Theodotion plaatst het verhaal als een soort inleiding op het boek vóór Da 1,6. Het functioneert dan als een verhaal over de kinderjaren van Daniël. In 13,45 heeft de Theodotion niet `jongeman', maar `een zeer jonge jongen'. Zo'n motief van een vroegwijs kind dat een onjuiste beslissing corrigeert komt in vele volksverhalen voor, o. a. in Verhalen van duizendeneen nacht en de Verhalen van Sinbad. Waarschijnlijk was het kind in de oorspronkelijke vorm van het verhaal anoniem, maar het succes van de Daniël-figuur en de betekenis van zijn naam (God is mijn rechter) is de aanleiding geweest dat men de geschiedenis van Susanna in verband heeft gebracht met de Daniël-cyclus. Maar ook beïnvloeding vanuit het verhaal over Jozef en de vrouw van Potifar (Gn 39) behoort tot de mogelijkheden. (KBS)