2   januari   HH.Basilius de Grote en Gregorius van Nazianze, bisschoppen en kerkleraren
In 330 wordt Basilius te Cesarea in Cappadocie (een landstreek in het midden van Klein-Azie) uit christelijke ouders geboren. Hij was de oudste van de vier zonen. Drie broers zijn bisschop. De bekendste is wel H.Gregorius van Nyssa rond het jaar 329. Dank zij zijn grootmoeder Macrina heeft Basilius een goede christelijke opvoeding gekregen. Zij had op hem een grote invloed. Na zijn studie trok hij zich terug in de eenzaamheid en leidde daar een verstorven leven over meer dan vijf jaar. Wat de heilige Benedictus voor het Westen heeft betekend, zo is Basilius voor het Oosten de vader en stichter van het monnikendom. Na deze vijf jaar roept Eusebius, bisschop van Cesarea, hem in 365 bij zich en vertrouwt hem het toezicht op het liturgisch leven en de clerus toe. In deze periode wordt Basilius tot priester gewijd. Na de dood van Eusebius wordt Basilius in 370 tot bisschop gewijd. Hij is een verdediger  tegen de dwaalleer van Arius (ontkenning van de godheid van Christus). Basilius was een groot theoloog, stelde twee orderegels samen en hervormde de Oosterse liturgie. Tijdens het concilie van Nicea was hij een grote verdediger over de leer betreffende de verhouding tussen Vader en Zoon. Deze dogmatische verklaring tijdens dit concilie was door toedoen van deze grote theoloog van grote waarde. Voor de armen toonde hij zich eveneens een vader.Nauwelijks negenenveertig jaar oud stierf  hij op 1 januari 379. Hij ligt begraven in Cesarea.
Beroemd is zijn innige vriendschap met de H.Gregorius van Nazianze, die hij vanaf zijn jeugd tot aan zijn dood heeft onderhouden.


Gregorius werd eveneens in 329 geboren nabij Nazianze in Cappadocie. Zijn moeder was de heilige Nonna en zijn vader Gregorius van Nazianze de oudere (in de Orthodoxe kerk vereerd). Hij wordt, samen met H.Basilius de grote en de H.Gregorius van Nyssa, Cappadocische Vaders genoemd. Zij hebben in de vierde eeuw een grote invloed gehad in het christelijk denken in de Oosterse Kerk.
Gregorius bezocht  voor zijn geestelijke vorming de beroemdste scholen van zijn tijd; Cesarea, Alexandrie en Athene. Hij treft hier Basilius en beide worden vrienden. Basilius wordt zijn voorbeeld en in het jaar 360 wordt Gregorius door Basilius gedoopt. Hij trekt zich terug in de eenzaamheid en verblijft daar, zoals ook Basilius, voor een periode van vijf jaar. Hier leeft hij als een kluizenaar bezinnend op het leven tot God. 

 

   


Basilius patroon van:
Monniken van het Oosten.
Gregorius patroon van: Dichters, goede oogst.