| Henricus
werd geboren op 6 mei 973 in Hildesheim in Beieren. Zijn vader was Hendrik
II, hertog van Beieren. In het jaar 995 volgde hij zijn vader op als
regent van dit hertogdom. Na de dood van Keizer Otto III. werd Henricus in
1002 tot Duitse koning Henricus II gekroond. In 1014 werd hij door paus
Benedictus VIII in de Sint Pietertot keizer gekroond. Zijn koningskroon legde hij op het graf van de H.Petrus en de prachtige
rijksappel, een kostbaar smeedwerk dat hem door de paus was geschonken, gaf hij aan het
klooster van Cluny. In het jaar 1004 ontving hij de Italiaanse kroon. Veel
kloosters heeft hij weer nieuw leven ingeblazen. Hij heeft gezorgd voor de
zedelijke verbeteringen in de kerk en samen met de stichting van het
klooster Cluny begon er een frisse wind door West Europa te waaien. Hij
stond garant voor de verkondiging van het Evangelie aan iedereen. Zijn vrouw
was de H.Cunegonda, een godvruchtig vrouw. Hun huwelijk bleef kinderloos. De legende
vertelt dat Henricus op zijn sterfbed heeft verteld
dat zij beide een Jozefhuwelijk hebben
geleid omdat zij de gelofte van kuisheid had afgelegd.Hij stichtte verschillende bisdommen
(waaronder Bamberg 1007) en schonk veel van zijn bezittingen aan kloosters. Hij stierf in
1024 in Grona nabij Gottingen en werd in 1146 door paus Eugenius III heilig verklaard. Hendrik II ligt
samen met zijn vrouw de H.Cunegonda begraven in
de dom van Bamberg, een bisdom door hemzelf gesticht voor de verbreiding van het geloof
onder de Slavische volken. |