Heribert werd aan het einde van de tiende eeuw, rond het jaar 970 in Worms geboren. Zijn vader was graaf Hugo van Worms. Als adellijke ging hij naar de domschool in Worms. Later vertrok hij naar Lotharingen en studeerde bij de Benedictijnen in Gorze. Na zijn studie kwam hij naar Worms terug en werd op 24 jarige leeftijd tot priester gewijd en werd tot domproost benoemd. Door zijn ongekende kwaliteiten werd hij spoedig in dienst genomen bij keizer Otto III en werd zijn persoonlijke raadgever. In het jaar 994 werd hij kanselier voor Italië en vier jaar later werd hij tot rijkskanselier benoemd.
Toen in 999 de aartsbisschop van Keulen overleed werd Heribert tot zijn opvolger gekozen. Op 9 juli 999 werd hij door paus Silvester II in Benevente tot aartsbisschop gewijd. Heribert was in 1002 aanwezig toen de keizer Rome stierf. Zijn terugtocht was gevaarlijk en moeilijk maar Heribert wist de keizer naar Aken terug te brengen. De opvolger van Otto III was keizer Hendrik II. Heribert kon niet overweg met de nieuwe keizer en na de kroning van de nieuwe keizer trok hij zich als rijkskanselier terug. Als bisschop gaf hij zijn gelovigen het voorbeeld en bleef de keizer trouw en toonde ook zijn respect. Hij hielp de keizer met de stichting van het bisdom Bamberg en ging met hem mee naar Rome.
Heribert was goed voor de armen en kerken en kloosters kregen dikwijls grote steun van hem. Op 16 maart 1021 stierf Heribert. In het jaar 1147 werd hij door paus Eugenius III heilig verklaard. Hij werd begraven in de door hem gestichte Heribertkerk in Keulen-Deutz.