5 november  Z.Bernhard Lichtenberg, priester en martelaar Bernhard werd op 3 december 1875 geboren in het Poolse plaatsje Ohlau. Op vierentwintig jarige leeftijd werd hij in 1899 tot priester gewijd. Hij komt pas echt in beeld als hij in 1932 wordt benoemd tot pastoor van de St.Hedwigparochie, de domkerk in Berlijn. Het Nationaal Socialisme kwam sterk opzetten. In deze roerige tijd was hij een voorbeeld voor  iedereen in de Berlijnse wijk Charlottenburg. Zowel voor katholieken alsook andersdenkenden. Vooral toen men het katholiek geloof ging bestrijden. Juist dan kwam Bernhard duidelijk voor zijn geloof uit. Hij bad openlijk het brevier in toog, buiten in de linden. Hij gaf reizigers de zegen als hij de metro in ging. De tijden werden steeds slechter maar steeds duidelijker kwam de toen al tot vicaris (1938) benoemde Bernhard tegen het regime in opstand. Toen hij op 9 november 1938 in aller vroegte de H.Communie ging brengen naar de zieken, zag hij de gevolgen van de Kristalnacht. Vernielde ramen, discriminerende leuzen en de brandende synagoge. Teruggekomen in de kathedraal roept hij de gelovigen op vooral te bidden vaar de niet-arische christenen. "Wat gisteren gebeurde dat weten wij, maar wat morgen zal zijn weten wij niet maar wij hebben ondervonden wat vandaag gebeurd is. Buiten staat een tempel in brand. Is dat ook niet een Godshuis?" vanaf die dag bidt Bernhard Lichtenberg openlijk  voor de niet-arische christenen en voor de joden. Ook bidt hij openlijk voor de arme gevangenen in de concentratiekampen. Tenslotte wordt hij door twee studentes in 1941 aangegeven voor opruiende taal. Bernhard wordt door de Gestapo gevangen genomen  en tijdens een buitengewoon proces veroordeeld tot twee jaar gevangenis. Hij was toen 67 jaar oud. Al had hij gehoopt deze twee jaar als geestelijke te mogen werken in het getto in Lodz (Polen), hij kwam niet verder dan zijn eigen cel. Hier neemt hij de zorg op zich voor zijn medegevangenen. Bernhard wordt ziek en wordt tijdens de bombardementen op Berlijn overgebracht naar de ziekenboeg. Van hieruit bidt hij met luide stem de Kruisweg. De medegevangenen kunnen hem horen en putten kracht uit zijn gebed. Na twee jaar moet Bernhard de strijd opgeven. Hij wordt overgebracht naar het concentratiekamp Dachau. Zwaar ziek sleept Bernhard zich naar zijn laatste reisdoel. Op 5 november 1943 sterft hij in het "ziekenhuis" in Dachau. Bernhard Lichtenberg werd op 23 juni 1996 door paus Johannes Paulus II zalig gesproken. Hij is een passend voorbeeld vooral in onze tegenwoordige tijd.