10  november  H.Leo de Grote, paus en kerkleraar Paus Leo de Grote werd in de Toscane, rond het jaar 400, geboren. Tijdens een gezantschapsreis naar Gallie (Frankrijk) werd hij als aartsdiaken tot paus gekozen en in februari van het jaar 440 te Rome gewijd. Als eerste bisschop van Rome maakte hij aanspraken op het oppergezag in het hele voormalige Romeinse Rijk. Als eerste paus wist hij dit ook door te zetten.  Hij bond terstond de strijd aan tegen de vele ketterijen en in zijn beroemde brief  Epistula Dogmatica aan patriarch Flavianus van Constantinopel zette hij de ware leer uiteen over de twee naturen in Christus. (Monofysitisme: leer die werd ontwikkeld door de monnik Eutyches in de 5e eeuw, waarin Christus' menselijke natuur zou zijn opgegaan  in zijn goddelijke natuur. Zoals een waterdruppel zich mengt met wijn.). Op het Concilie van Chalsedon in het jaar 451 werd zijn brief voorgelezen en onder luide toejuichingen door iedereen aanvaard als de zuivere weergave van de leer. Verder streed hij tegen het pelagianisme ( leer van de Engelse monnik Pelagius ong.350 - 425: De mens is als schepsel vrij om door eigen inspanning de weg naar het heil in te slaan: er is geen erfzonde). Ook deze leer werd op het Concilie streng veroordeeld. In 452 wist hij de Hunnenkoning Attila (vadertje) bij Mantus te bewegen om Italie te verlaten. Kort daarop weerhield hij Genserik, koning van de Vandalen, van moord en brandstichting in Rome. Paus Leo I was een groot bestrijder van de ketterijen, groot in zijn verdediging en uiteenzetting van de waarheid, groot in zijn handhaven van de rechten van de Apostolische stoel en groot als redenaar. Geen wonder dat aan zijn naam "de Grote" werd toegevoegd. Voor het eerst in de geschiedenis bereikte het pausschap zijn hoogtepunt. Op zijn naam staan 116 preken en 173 breven. Hij is gestorven op 10 november 461 en ligt begraven in de Sint Pieter in Rome. Paus Benedictus XIV verhief de H.Leo I in het jaar 1754 tot kerkleraar. Patroon van: organisten, zangers, muzikanten