Wolfgang werd rond het jaar 924 in Pfullingen (Duitsland) geboren. Zijn ouders waren vooraanstaande mensen die het niet breed hadden. Op zeer jonge leeftijd wordt hij in het Benedictijnenklooster Reichenau opgevoed. Hij stond toen al bekend als een leergierige knaap. In deze periode sluit hij vriendschap met zijn studiegenoot Henry. In het jaar 956 wordt Henry benoemd tot aartsbisschop van Trier en Wolfgang volgt hem naar de Marcus stad. Hier wordt hij docent en deken aan de domschool. Van hieruit wil hij het bisdom Trier hervormen. Grote tegenslagen laten hem echter vroegtijdig vertrekken. 

In 964, na de dood van Henry, vertrekt hij naar Zwitserland en treedt in bij de benedictijnen in Einsiedeln. Hier legt hij zin gelofte af en vier jaar later wijdt bisschop Ulrich hem tot priester. Hij vertrekt met enkele ander monniken naar Hongarije (Noricum) en verkondigt daar de Blijde Boodschap. Pelgrims vertellen bisschop Peregrinus van het geweldige werk dat Wolfgang verzet en hij raakt onder de indruk van de rondtrekkende monnik. Kort daarop wordt hij tot bisschop gewijd maar de wereldlijke leiders waren niet onder de indruk van deze keuze. De legende vertelt dat een van de twijfelende hertogen zwaar ziek werd en door Wolfgang op wonderbare wijze genezen werd. Hierop werd hij door keizer Otto II in 972 benoemd tot bisschop van Regensburg. 

Vanaf dit ogenblik komt er een zegenrijke periode over dit bisdom. Vooral het herstel in de vervallen kloosters wekt indruk. Daarnaast sticht hij meerdere kloosters en verlangt van de kloosterlingen meer tucht, godsvrees en ingetogenheid. Hij zette zich in voor de zieken en armen  en het kon niet uitblijven of de mensen vereerden hem als een heilige. Deze verering dwong hem tot een meer ascetisch en bescheide leven.

Tijdens een van zijn reizen door Oostenrijk stierf de geliefde bisschop op 31 oktover 994 in het plaatsje Pupping. Hij werd begraven in het klooster St. Emmeram in Regensburg.